Blogia
BRISAS DE FOZ

área de informaciones relevantes

¡!! Casi 12 mil millones de las antiguas pesetas!!!, más de 1.300 millones/ año ¿En que se emplean y quién lo controla?....

Una madrugada más empleada en “charlar” con mi asiduo interlocutor. Va a tener que ser considerado en serio, aquello de “ficharle” como colaborador  “en plantilla. Ja…ja…ja.

 

*Buenas noches. Hoy me corresponde a mi iniciar el fuego.

+Buenas noches. Eso del fuego no lo dirá vd “en vano”¿No?

* Ciertamente no. Creo que hoy hay muchos temas de rabiosa actualidad, tanto local, como del exterior de nuestra área.

+Yo así también lo creo, por eso le contacté. Como vd habló de fuego, le doy la oportunidad de comenzar a proponer tema.

* Conforme. Mi primera propuesta, se refiere a Obama y al tratamiento que recibe en los medios,  españoles en particular. Oía un programa de radio este fin de semana, donde es habitual hacer un repaso de los suplementos dominicales más importantes: XL semanal, mundo, vanguardia y País. El del país lo hacía una lucense, hija y nieta de periodistas, sin títulos, pero periodistas. Élla, escritora de éxito. Dijo que lo que más le llamara la atención del dominical del País, fuera una foto de Obama, antes de ser presidente, donde se le veían sus zapatos rotos ¿…?  ¿Qué le dice todo esto a vd?

+Es evidente, que los zapatos rotos, de no ser “posado” indican la dejadez de un individuo que no creció en la miseria, precisamente. Sus abuelos maternos, eran gente de dinero abundante, y él fue, en buena parte, criado por éllos dada la separación de sus padres y el segundo matrimonio, con un Indonesio, de su señora madre.

* Por tanto, mi admirada escritora lucense, que además no suele ser nada  pacata élla, se dejó encandilar por, vd lo definió muy bien, “un posado”. Que bonito, que un futuro presidente de EEUU, fuera, económicamente, un don nadie ¿Verdad?. Eso casa mucho con el famosísimo “sueño americano”, en el que yo creo, pero no hasta “tragarme” que un tío que no tiene para zapatos, puede sufragarse una costosísima campaña política.

+Hablando de política/políticos. ¿Qué le sugiere lo que está ocurriendo en Grecia?

* Para mí, lo que allí acontece viene a poner negro sobre blanco el peligro que corremos los ciudadanos del mundo mundial con los actuales sistemas políticos, donde un grupo de individuos son capaces de llevar a la ruina a un país entero, y, ¡!espere que no llegue a más, que puede hacerlo!!, sin que los ciudadanos de a pié lo podamos remediarlo aún estando viéndolo suceder.

+Entonces vd considera que la situación de Grecia no es fruto de la crisis global ¿No es cierto?

* Obviamente. La crisis global lo ha puesto al descubierto, pero el desastre lo provocó una  facción política que para mantenerse en el poder estuvo ocultando la mala situación económica hasta el 2009, poco antes de perder el poder, y, en donde la corrupción fue un coadyuvante más.

+Pero ya ve que el sistema político, que vd critica, provocó esa salida de la facción política causante del desastre.

* Cierto. Pero eso no es suficiente pago. El salir del poder, manteniendo, además, una alta retribución, mientras que los ciudadanos de a pié no pueden comer, siquiera, en muchos casos, no es “la retribución adecuada”. Mientras que un político, secundado por muchos otros políticos ¡!no lo olvide!!, pueda cometer semejante fechoría y no tenga una responsabilidad penal, los ciudadanos de a pié estaremos en peligro desde el punto de vista económico, cuando menos.

+Pero entonces nadie querría dedicarse a la política ¿ No cree?

*No, no lo creo. Mire, el administrador de una empresa, el consejero delegado o su presidente, según los casos de responsabilidad que tengan asumida, tienen que asegurar la expansión de la empresa, por tanto tomar decisiones arriesgadas en base a previsiones y si originan dolo para la propia empresa o para terceros, están sujetos al imperio de la Ley ¿No ha visto como en EEUU la reciente crisis llevó a la cárcel a algunos, y otros al suicidio, por esas razones? Y ¿Deja de haber profesionales dispuestos a asumir esos puestos? No ¿Verdad?

+Alguna razón tiene vd. Pero ¿Qué debería hacer un político cuando ve que con su política el país entra en crísis, entonces?

* En primer lugar, hacer pública la realidad en lugar de ocultarla, y en segundo lugar, dar paso a un colega, de su propia estructura política,  que presente un plan alternativo, y en tercer lugar, de no haber esa alternativa dentro de su propia estructura, convocar nuevas elecciones para que surjan nuevas posibilidades de alternativa. En resumen, mirar por el país en lugar de por sus intereses particulares y/o de partido. No hay interés particular o de partido que justifique los padecimientos de los ciudadanos que se derivan de una situación de mal gobierno. Mire a su alrededor y se dará cuenta de que llevo razón. ¿Por qué este “crimen” de sumir en la miseria a un pueblo no es perseguido de oficio por estos jueces justicieros universales? ¿Por qué se pretende, por ejemplo, condenar al Papa por delitos cometidos por sacerdotes y no se hace lo mismo con Karamanlis en Grecia u otros en otros lugares del globo? ¿Tiene vd una explicación para ello?

+No, no la tengo, pero tampoco estoy seguro de lo que vd propone funcionare, y, yo no sería capaz de proponer otra alternativa, por tanto, desprendo que todo esto de la “cosa pública” es muy complicado.

* Ciertamente que lo es. Eso yo no lo pongo en duda, no obstante, el comportamiento de las “castas” que viven, de una manera u otra, del presupuesto – léase, del sacrifico de los ciudadanos menos adinerados, pues los pudientes ni se inmutan, se rigen por otras “reglas”-  es intolerable.

+Yo tengo otro asunto, de actualidad también, que me gustaría debatir. Se trata de esa “plaga” de ONG´s que pueblan nuestra sociedad. Están, nunca han dejado de hacerlo, saliendo a la luz noticias que de alguna manera vienen a justificar su proliferación. Me estoy refiriendo en concreto a las que aluden a Solidaridad Internacional, la cual va a percibir en el plazo de nueve años, dicen, 71 millones de euros, ¡!! Casi 12 mil millones de las antiguas pesetas!!!, más de 1.300 millones/ año ¿En que se emplean y quién lo controla?.

* Primeramente debo decir, que hay  ONG´s que se les conoce una gran labor y sus cuentas son transparentes. Entre éllas, las que están promovidas por la Iglesia, que no, siempre, las por miembros, aislados,  de la iglesia. Recientemente he escrito aquí algo al respecto. Dicho esto, tengo que decir que no solo estoy de acuerdo con vd, sino, que voy más allá. Si proliferan más que las setas, es debido a que hay “negoci” de por medio, cuando no cosas peores, como hemos visto publicado reiteradamente. En el caso de la que vd cita, Solidaridad Internacional, está ligada a un partido político, se escribe, y fue dirigida por mi admirada Leire Pajín Por tanto, diferentes  las hipótesis caben. Ciertamente, que ese dinero a percibir es un escándalo, y lo es más, si comparamos esas cifras de utilización ¿altruista?  con presupuestos sociales, dentro de nuestro país. El por mi tantas veces mencionado Plan de Infraestructuras Sanitarias para Galicia, que comprende el periodo 2008-2013 , se le asigna un presupuesto- luego todavía veremos si se ejecuta- de ¡!! 1.300 millones de euros!!!, de los cuales, a el área de Cervo-Burela, le corresponden 9,3 millones. Todo ello, comparado con los 71 millones de euros “entregados” a una ONG . Si mal no recuerdo, la inversión en los nuevos hospitales de Vigo y Pontevedra, para la que se debe recurrir al sector privado por carencia  en el  público de liquidez, es de ¡! 73.000 millones de euros!!, casi lo mismo que se “invierte” en esa, SOLA,  ONG. Esta muy claro ¿no?

+¡!! Uff!!. Tenga presente que debo dormir esta noche. Mañana hay “curro” y,  mi casa no es una Ong de estas donde la “guita” corre como el agua en un riachuelo de alta montaña y elevado desnivel, y no me refiero a su claridad y pureza, precisamente.

* Vd, me provocó. Yo simplemente le argumento mis razonamientos.

+Hace no mucho, vd aludió aquí a la espectacular progresión económica, presunta, del Sr. Bono. Ahora, como aconteció con alguna referencia suya al Sr. Blanco, “el cuarto poder”, e incluso un partido político, han tomado su testigo y están tirando de eso ovillo.¿ A que achaca que ahora se haga esto?

* Como he dicho al respecto de la progresión política de D. José, supongo que es que nos leen. Ja…ja..ja. Verá, parece que el Sr. Bono, atribuye su “espectacular” progresión de su patrimonio familiar, a su salario y el beneficio que obtiene nuestra paisana y señora de Bono, en sus “negocis”. Dícese que 5 tiendas ¿franquicias? de la familia Tous, aquella, supuestamente, cuyo yerno se vió envuelto en un probléma al causarle la muerte a un ladrón hace no mucho. Según se publicita, Sr. Bono atribuye  unas  ganancias, supongo que netas, si no sería beneficio bruto, de 750.000 euros/año a esas tiendas ¡!manda egges!! Que diría el Sr. Trillo, cuando ocupaba el sitio actual de Bono. Suponiendo un 10% de beneficio neto ¡!ojo!!, que no estaría mal, para obtener 750.000 eurazos  se necesitaría vender ¡!7.500 millones de euros!! , 250 millones de pesetas /tienda/año o, lo que es lo mismo un millocejo/día, y, ¡!todo ello en Castilla la Mancha!! Que no es París, ni siquiera Madrid, precisamente. Salvo que los regalos del Congreso anuales se hagan de material de las tiendas aludidas, se me antoja difícil de cuadrar esto. Claro, que yo puedo “no saber” lo suficiente para ello. O, que el beneficio neto sea superior al 10% utilizado en mi cálculo, pero parece aconsejable que el Sr. Bono lo explique, para que ninguno de nosotros  -ciudadanos de a pié, a los que él tanto menciona, supuestamente, por que nos aprecia -  nos tiente la duda.

+En todo caso, el Sr. Bono parece que fue muy cuidadoso de obtener 60 certificados notariales de otros tantos cambios patrimoniales, y eso parece descartar cualquier duda ¿No cree?

*Esa precaución resulta “llamativa” en si mismo. Como lo resulta, que los negocios comenzarán a la par, parece ser, que su ocupación de la Presidencia de la Junta de C. la Mancha. Es verdad que la suerte suele “favorecer” al pudiente y/o poderoso, pero no lo es menos, que a la suerte hay que “ayudarle” con trabajo y buen tino, cuando menos.

+Tenia unas “cosillas” locales para debatir, pero yo necesito despedirme por hoy

*Como bien dice el refrán, mañana será otro día y tendremos otra nueva oportunidad. Que le vaya bien.

+Igualmente

 

El día 4 de febrero de 1569, o sea, hace cuatrocientos cuarenta y un años, se celebró el primer día del árbol en el mundo, y fué en Mondoñedo

Estos días atrás, se celebró en distintos lugares de nuestro alrededor, la “fiesta del árbol”. Acerca de este evento, se nos suscitan, al menos, un par de reflexiones que quiero compartir con vds.

 

Primera, la preocupación por el medio ambiente, no es una situación “nueva” originada por la sensibilidad de los actuales políticos-ecologistas hacia el biotopo. Salvadas las excepciones pertinentes, éstos, los políticos-ecologistas, son especimenes nuevos que están arraigando, comúnmente procedentes de facciones políticas radicales, en busca de una nueva vía donde colocarse, después de no obtener el éxito político que pretendían.

 

Segunda, también con este caso, se deja claro, que no se ha de fiar uno de cualquier afirmación producida por: estudiosos, especialistas, entendidos, etc. etc. Es aconsejable, cada vez más, buscar todas las fuentes al alcance, que con Internet son muchas aunque con una fuerte diversidad de fiabilidad.

 

Me centraré en la segunda reflexión, pues al hacerlo, queda claro y “razonado” lo pertinente a la primera.

 

Hemos leído estos días, como a  distintos lugares del mundo se les atribuye el origen de ser los pioneros en la celebración de la fiesta del árbol. Unos más que otros, lo han hecho con parafernalia significativa. A mi me llama la atención la ligereza con que personas, teóricamente instruidas, se pronuncian sin una documentación elemental. Eso que yo tanto critico en los políticos y politiquillos, le dan al bla, bla, bla, sin recato alguno. En algunos casos sin vergüenza alguna.

 

Curiosamente, parece ser, que el primer lugar del Mundo, que haya constancia, donde se celebró lo que se podría llamar día del árbol- una clara exaltación del mismo- fue aquí cerca, aquí mismo, en la Mariña Central y en la Ciudad de Mondoñedo. La iniciativa se le atribuye al Regidor de esa Ciudad, que lo era entonces, D. Luís Luaces, quién en el año 1565 ó, 1594,  hay dos versiones, promovió “una plantada colectiva”-involucrando a todo el  pueblo- de árboles en lo que hoy se conoce como la alameda de los remedios en Mondoñedo, y, dedicada, todavía, a una arboleda.

 

Recogeré, seguidamente, algunos testimonios al respecto:

 

-Los plantadores de árboles

 

- Cubanos ,de origen canario, hablando de ello

 

- Otra información, donde se le reconoce a Mondoñedo la primacía

 

-Un “experto desconocedor” de la realidad

 

-Verdes que “están muy verdes en conocimientos”

 

- Como buenos catalanes “ si pero no” ; primero se la atribuyen y obtienen el titular aunque luego le reconocen a Extremadura la primacía

 

-Un Presidente que celebra la fiesta y unos “escribidores”  que se atribuyen lo que no les corresponde

-Wikipedia le reconoce a Mondoñedo, ser donde se celebró el primer día del árbol en Europa

 

Otras informaciones al respecto:

 

El primer Cronista oficial de Mondoñedo, D. Eduardo Lence Santar y Guitián, en un folleto titulado “Mondoñedo y el arbolado en el siglo XVI.” publicado en 1954 en Artes Gráficas A. Santiago de Vivero, afirma que esa fiesta fue celebrada antes del año 1594 y hace un estudio muy completo de la gran preocupación que desde bien remotos tiempos tuvo el Concejo de Mondoñedo por el árbol; sosteniendo que ésa es la primera Fiesta del Árbol de que hay noticia en España.

 

El historiador Francisco Mayán Fernández, llevando a cabo una investigación completa  en el Archivo Municipal de Mondoñedo de toda la época en que Luís  Luaces fue Regidor de la ciudad, halló, en el Libro de Consistorios de 1566- 1573, un acuerdo de 24 de enero de 1569 que trascripto paleográficamente dice:

"que los vecinos desta cibdad traigan para en otro día de san blas a el Campo de nuestra senora de los rremedios y planten en el cada vno tres árboles diferentes e que sean de dar fruta so pena que el que faltare de las traer y plantar pague por cada árbol medio rreal para que a su costa se puedan traer e plantar"; deduciendo pues, que la plantación a que se refiere el Padre Mújica fue exactamente, el día 4 de febrero de 1569, o sea hace cuatrocientos cuarenta y un años.

 

 

Bueno, criticamos a estos personajes referidos, porque nos “hurtan” el honor de ser los primeros protectores de la foresta, cuando realmente, nuestros políticos no son capaces de “enterarse” de ese privilegio mediático. Se montan “saraos” para conmemorar nimiedades, y esto, que en términos de rentabilidad mediática es importante, no se le hace ni caso.

 

Mucho  más grave es lo que acontece con los Adegas y Greenpeaces, Asociaciones de ecologistas de salón, que obviando este hecho  dejan claro que su ecologismo se “centra” en lo suyo, precisamente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Breverias de final de semana.....

Esta misma semana aconteció.Fue durante un programa matutino. El director del programa, que está resultando destaparse como un tanto “dictarzuelo” se enfrentó, en mi opinión sin razón, con un colaborador de esos denominados “tertulianos”. Se trata de un director de un destacado periódico digital, que además, escribe en La Gaceta, y por este diario de papel, vino el “aquelarre”. El director del periódico digital, aludió, para dar consistencia a su argumentación, que la prensa nacional reflejaba en sus portadas, lo que él, más o menos, exponía. Entonces, el regidor de la tertulia y algo dictarzuelo, en mi opinión, le espetó ”yo de lo que dice la prensa nacional, me creo la mitad de la mitad”…..y bla bla bla. El otro, el director del digital, le recriminó diciendo que si iban, ahora, comenzar a poner en duda la profesionalidad de “compañeros de profesión….y, bla bla bla.

 

Yo, desde aquí, con la mínima autoridad moral y técnica que me otorga el haber sído un devorador de periódicos, durante algunas décadas, vengo diciendo, apoyado por opiniones en el mismo sentido de magnates de la prensa como el Australiano Murdoch, que la prensa de papel está obsoleta, y no precisamente por el papel, y si por los “profesionales” que la elaboran. Por eso, traemos aquí, una vez más, una referencia de la “descomposición” del medio. Hecho, que demuestra esta noticia, en tanto que:

 

            -Los periodistas que estaban en aquél programa, no reprocharon a su director lo dicho ¡!grave!! muy ¡!!grave!!! para la credibilidad de esos medios. Si no lo hicieron, fue porque:

             -El dinero que cobran de ese programa, “ tamponó”  su moral profesional. ¡!Todo un síntoma!!, o

 

            -Es verídico, lo que el “dictarzuelo” les espetó en su propia cara

 

El “cuarto poder”- los medios de comunicación- que deberían ser,- así gustan éllos de decirlo- un control de los otros tres poderes: Legislativo, Ejecutivo y Judicial, resulta que son , según este periodista, un 75%, al menos, una mentira. Pero lo más grave, no es la mentira en si, en este caso,  lo es, en tanto en cuanto, esté, si lo está ¿….?, al servicio de terceros. No miento porque soy un mentiroso, un fantaseador, “un iluminado”, lo hago, por mejor servir a alguien porque ……..¿….?. Los pensamientos- plantas- para adornar la tumba de esta otra “casta”, ya están en el semillero.

 

Ese mismo día, me enteré de que los médicos actuales, ya no hacen el juramento Hipocrático. Pues es coherente. Si muchos de éllos no lo cumplen, para que jurarlo ¿No es cierto?. Pero, como paciente, y por tanto objeto de sus “especulaciones”  procedímentales, me preocupa que ya no sientan la obligación”moral” de defender mi vida, quedándome, exclusivamente, la vía penal como único camino para “obligarles” a cumplir con lo que el juramente hipocrático les obligaba, cuando la moral tenía algún valor en este “confundido” mundo. Acudir a la vía penal, supone un gasto, que unos cuantos españole no podemos asumir sin poner en riesgo el pago de la hipoteca, cuando menos, y, además, la incertidumbre de que estar en posesión de la verdad no es suficiente para que te lo reconozcan ¡! Un drama más que añadir a la coctelera donde se elabora nuestro desasosiego cotidiano!!

 

Enlazando, de alguna manera con lo anterior, recogemos la noticia de que el 33% de la población del mundo mundial,- 2.000 millones de seres -  esta infectada de tuberculosis ¡! Ondiá!! ¿Pero como es posible? Tanta tecnología punta en la elaboración de alimentos , en su manipulación, ctc ctc , y, ahora resulta que volvemos al comienzo del siglo pasado. Pueeeees sí, así es. Con organismos tan suigenris como la OMS, no me extraña en absoluto que esto acontezca. Resulta que para la, ya famosa, gripe A, este organismo, y los Estados del mundo, han desarrollado planes, estrategias, tácticas, vacunas- que la mayoría no quiso usar-  , congresos, conferencias, viajes y más viajes- en clase 1ª, claro, y hoteles de todas las estrellas, ¡! La de dioses cristo!! en definitiva. Y, ¿Para parar este avance del bacilo de Kock? ¿Esto no es una Pandemia? ¿Qué es entonces?. Mientras que de tuberculosis están muriendo 1,8 millones de ciudadanos/año, de la gripe o lo que sea A 13.000; se escribe que la proporción de muertos es de 135 de tuberculosis/ 1 de gripe A Y ¿Sigue sin ser Pandemia? .Miren los datos de Lugo, y tomen buena nota de que estamos por encima del ratio de 20/ 100 mil, que es el tope considerado para que el “asunto” se considere “serio”. ¿Dónde está la transparencia de la democracia? O, ¿No hay transparencia porque adolecemos de lo otro?

 

Por último, que  ya es sábado ,y, dice el refrán, sábado …… trabajar poco por si despiden a uno. Un individuo, con pasaporte de Sr. dice la Voz de Galica de hoy que dijo “Zarrías: «Confío en que unos pocos engañando a muchos no vayan a hacer un daño irreparable al sistema financiero gallego». Entre otras muchas odiseas publicadas de este “demócrata” está la de que votaba en el Parlamento de Andalucia ¡!!a cuatro patas!!! ¿Eso no es falsificación de voluntad popular? ¿No es eso, más grave, que la falsificación de documento público? Pues, helo aquí, impartiendo ¿Qué? lo único que un individua así puede impartir “desazón” a la gente de bien que ve, como un presunto trasgresor de la Ley, vive ¡y como vive! del sudor de los ciudadanos desazonados, simplemente diciendo “chorradas” como las reflejadas. Buen fin de semana a casi todos

 

 

 

La Mariña Occidental la primera comarca del litoral en PIB/habitante, según el POL...

Proseguimos nuestro resumen de los contenidos del POL que nos merecen más interés para la zona de la Mariña.

 

6.14. DESENVOLVEMENTO TECNOLÓXICO

 

O desenvolvemento das telecomunicacións é un dos piares para mellorar a produtividade das empresas. Entre outros resultados pódese sinalar o acceso ás tecnoloxías da información permitirá compartir recursos e mellorar os procesos de aprendizaxe e de formación dos nosos estudantes e traballadores en activo.Todo isto será posible se se confía no desenvolvemento da banda ancha para o éxito das telecomunicacións.

 

Este proceso non acabará aquí, senón que grazas ao despregue da fibra óptica, os cidadáns, os fogares, as empresas terán ao seu alcance moitas oportunidades para avanzar e consolidar o seu desenvolvemento. Precisamente por iso, resulta interese coñecer a implantación das liñas de banda ancha nas comarcas do litoral.

 

1 de xaneiro de 2008 compróbase, a partir do gráfico 10, como as comarcas da Coruña e Vigo, con 21,3 e 18,0, respectivamente(líneas por 100 habitantes) son as dúas que presentan un maior desenvolvemento das liñas de banda ancha, situándose, sobre todo A Coruña por riba da media do litoral (15,6) e a media de toda a comunidade galega (13,3). Séguenlle, Pontevedra (15,9) e A Mariña Central (15,3). Sen dúbida, o resultado das tres primeiras comarcas débese á existencia de centros universitarios, coa conseguinte demanda directa destes servizos, tanto por parte das propias institucións (Universidade da Coruña e Vigo), como os propios estudantes nos seus fogares, ao que hai que engadir tamén o maior nivel de renda, que permite o acceso a estes servizos. Para o caso da Mariña Central, o elevado nivel de renda parece ser a causa deste resultado. As comarcas onde se manifesta un menor desenvolvemento das novas tecnoloxías son Fisterra (6,9) e especialmente Bergantiños (6,5), cuxos indicadores é o 40 % da media do litoral. A este grupo de comarcas habería que unir as do Barbanza, O Baixo Miño, Caldas-O Sar, Ortegal, Muros-Noia, cuxo indicador sitúase entre as 8 e 12 liñas por cada 100 habitantes.

 

Ademais, dentro de cada comarca hai importantes diferenzas. Por pór un exemplo, o indicador para os concellos do litoral da Mariña Oriental (13,9) é lixeiramente inferior á media do litoral (15,6) e practicamente o mesmo que a media de Galicia (13,3). Con todo, prodúcese un gran contraste entre o concello de Ribadeo, con 17,7 liñas de banda ancha por cada 100 habitantes e as 0,07 do concello de Trabada, o que pon de manifesto que as zonas máis rurais, están peores dotadas no que fai a novas instalacións tecnolóxicas. Ademais, compróbase que concellos contiguos, pero situados en comarcas diferentes teñen dotacións moi heteroxéneas. Este sería, por exemplo, o caso de Arteixo (na comarca da Coruña) cunha ratio de 14,1 e A Laracha (concello contiguo na

comarca de Bergantiños), cun indicador de 5,5.

 

Un exercicio interesante é o de comparar o desenvolvemento das tecnoloxías da información e comunicacións co nivel de estudos da poboación, recollido tamén no gráfico 10. Tomando como referencia a porcentaxe de poboación con estudos medios e superiores para cada comarca, compróbase a existencia dunha alta correlación

co número da banda ancha por cada 100 habitantes (95,8 %) Así, as comarcas da Coruña (23,2 %), Pontevedra (18,2 %) e Vigo (18,0 %), son as que presentan un maior indicador.

Nuevamente nos encontramos frente a un asunto de importancia para el desarrollo de la Mariña, como de cualquier otro lugar, claro está. Es lastimoso ver, a modo de ejemplo, como los locales de la banca de la zona, está llenos de ciudadanos haciendo cola para realizar gestiones, que en su mayoría, hoy se pueden efectuar por Internet. Eso, que parece un detalle insignificante, es reflejo de la productividad colectiva de la comarca. No solo forman estas colas personas de la tercera edad y  retiradas, si no que también personal de infinidad de negocios y autónomos, que han  de dedicar a estas gestiones horas y horas, cuando podían efectuarlas en minutos desde su propia casa y/o negocio. Lo mismo podríamos decir de lo que acontece en los Concellos, en la Sanidad, en Hacienda, ctc ctc. Todas estas horas/persona/día, están lastrando los márgenes de sus negocios e incrementando el gasto en personal para quienes les deben atender, gasto que será repercutido vía costos y/o impuestos, según la procedencia del servicio. Esta misma mañana, en un establecimiento bancario, su responsable me decía “en estos momentos todo el mundo pretende que no se le cargue comisiones, y las entidades financieras, no quieren ni oír hablar de ello”. Obviamente, las comisiones han pasado a ser un capítulo importante en el negocio bancario, donde la gestión personalizada del cliente, “consume” un gran contingente de empleo que pesa en sus cuentas de explotación.

 

Discrepo ligeramente con el POL a la hora de valorar la razón de porque la Mariña Central dispone de un buen ratio de líneas de banda ancha, colocada en 4º lugar, después de Coruña, Vigo y Pontevedra, con un dato del 15,3% de líneas /habitante a  tan solo 5 puntos del primero, Coruña. Más que el nivel de renta, que también, se debe a que en esta zona se concentran las dos primeras empresas de la mariña, Alcoa y el Hospital  que generan un número importante de trabajadores “ilustrados” que encuentran en Internet un excelente medio para desarrollar el  conocimiento y, para el  entretenimiento.

 

Nuestros políticos deberían, repetimos una vez más, “estudiarse” la memoria del POL y de su estudio, concluír planes para evolucionar aquellos sectores, que sean susceptibles de hacerlo e interese porque generen tramas de futuro.

 

6.15. RENDA FAMILIAR DISPOÑIBLE E PIB HABITANTE

 

Tanto o indicador de renda familiar dispoñible como o do Produto Interior Bruto por Habitante son magnitudes moi utilizadas para medir o grao de benestar social. Suponse, que unha maior capacidade económica tradúcese nun aumento do gasto, co conseguinte acceso a un conxunto de bens e servizos, ademais da compoñente do aforro.

 

A fonte de datos para a elaboración de ambos os indicadores foi o Atlas Socioeconómico de Galicia Caixanova do 2009, que fai referencia aos PIB e renda municipal. Analizando a renda media dispoñible familiar do litoral observamos que foi de 14.181 €/hab, fronte aos 13.547 €/hab da media de Galicia. Ambas as dúas por debaixo da media de España con 15.054€/hab. Non obstante, compróbase a existencia dun proceso de convergencia coa media nacional no caso do litoral.

 

Analizando o PIB por habitante do 2007, estariamos ante a mesma conclusión que no parágrafo anterior. España co PIB/hab de 23.592 é superior á media do litoral que ascende a 22.189 PIB/hab e esta superior á media de Galicia. Do mesmo xeito que acontecía coa renda media familiar, o PIB por habitante manifesta un proceso

de converxencia no litoral coa media nacional.

 

O gráfico 11 resume a situación da renda familiar dispoñible e o PIB por habitante para as comarcas obxecto de estudo. Analizando a renda dispoñible en €/habitante obsérvase que as máis elevadas son A Coruña (14.535 €/ hab), Pontevedra (14.378 €/hab), Vigo (14.335 €/hab), A Mariña Oriental (13.984 €/hab), A Mariña Central (13.682

€/hab), e A Mariña Occidental (13.491 €/hab), son as seis comarcas con maior nivel de renda familiar dispoñible.

 

Pola contra Ortegal, Caldas-O Sar, Noia-Muros, O Barbanza, Bergantiños todas elas con menos de 12.383 €/hab e, especialmente, Fisterra, con 11.929 €/ha son as comarcas con menor nivel de renda familiar dispoñible.

 

No relativo ao PIB por habitante, A Mariña Occidental (30.351 €/hab), A Coruña (25.584 €/hab), Vigo (22.288 €/ hab e Pontevedra (20.125 €/hab) son as comarcas con maior nivel neste indicador. A situación contraria obsérvase en Noia-Muros (14.391 €/hab) e no Morrazo (13.994 €/hab), con contías moi inferiores á media do litoral

(22.189 €/hab).

 

A comarca da Coruña ten o indicador de renda familiar dispoñible por habitante máis alto de toda Galicia, sendo especialmente elevado este indicador nos concellos da Coruña, Oleiros e Bergondo. Tendo en conta o PIB por habitante, a comarca ocupa o segundo lugar respecto ás comarcas do litoral, só por detrás da Mariña Occidental.

Os datos para a comarca de Vigo mostran un segundo posto para o PIB / hab e un terceiro posto por debaixo de Pontevedra na renda por habitante dispoñible, o que demostra a importancia económica da zona, sendo un polo de atracción para concellos e comarcas próximas.

 

Como se sinalou, A Mariña Occidental é a comarca do litoral con maior PIB per cápita, superando tamén a media de Galicia. Este resultado débese á elevada porcentaxe de poboación activa dedicada á industria (26,6%), especialmente no concello de Xove, o que xera un importante aumento da renda familiar dispoñible por habitante, pero curiosamente é a que menor renda familiar dispoñible por habitante ten das tres mariñas lucenses.

 

Isto explícase pola existencia doutras actividades económicas que non facturan pero aumentan a renda como o caso do Hospital de Burela e porque os traballadores da planta de Alcoa, dedicada á produción de aluminio viven nos diversos concellos da mariña lucense e así Burela (A Mariña Central), Cervo (A Mariña Occidental)

e Ribadeo (A Mariña Oriental) son os tres concellos de toda A Mariña con máis renda per cápita.

 

En el próximo capítulo, analizaremos esto del PIB y la Renta Familiar Disponible, que creo vale la pena. Veré si puedo reproducirles los gráficos, incluso

 

 

La mayor parte de esos millones de euros que están gastando ¿En qué beneficios, para la Mariña,perdurables se traducen?.La radiografía de nuestras estructuras y recursos disponibles, y aquí "retratados" lo contestan

Continuamos diseccionando la Memoria del Pol. Recordamos que,  resaltando aquellas cosas ,que a mi entender, son las más interesantes para la Mariña Lucense. Entramos ahora en un capítulo, al que los políticos de nuestra área no le está prestando atención, y, deberían ser a los que mas tiempo deberían dedicar, pues de éllos pende nuestro futuro, fuera de coyunturas puntuales. El POL se manifiesta así:

 

 

O punto de partida para analizar a situación socioeconómica do litoral galego é a súa distribución xeográfica.

 

A distribución dos 92 concellos que compoñen o litoral galego en 17 comarcas ocupa en total unha extensión de 5.609 km2 e serían: (Tomamos solo los de la Mariña)

 

• Mariña Oriental: Ribadeo, Barreiros e Trabada (264 km2).

• Mariña Central: Burela, Foz e O Valadouro (218km2).

• Mariña Occidental: Cervo, Xove, Viveiro e O Vicedo (352 km2)

 

3. INFRAESTRUTURAS E EQUIPAMENTOS

 

3.1. INFRAESTRUTURAS TERRESTRES

 

As estradas son a principal vía de comunicación dos concellos de litoral, detectándose unha importante carencia de medios de transporte alternativo, especialmente de infraestruturas ferroviarias axeitadas, o que se traduce nunha utilización masiva do transporte privado en automóbil.( esta utilización masiva del automóvil particular, a mi criterio, incrementa  ostensiblemente los costos para los ciudadanos, amén de el nº de accidentes y la prematura destrucción de las vías)

 

Tampouco existe unha dotación axeitada de transporte público por estrada, de xeito que algunhas comarcas encóntranse mal comunicadas entre elas. No relativo ao transporte interurbano, agás na grandes cidades tamén se detectan importantes carencias, que complican a circulación nas urbes, o que obriga o uso do vehículo particular

 

Nos próximos anos está previstos un importante investimento en infraestrutura: a autovía transcantábrica, que percorrerá as comarcas do norte de Galicia, a vía Ártabra na comarca da Coruña, a autovía que integrará as comarcas de Carballo e Fisterra, a autovía de Noia a Brión, a autovía entre O Salnés e O Grove e Sanxenxo, a de Vilagarcía con Pontevedra, a da península do Morrazo e a de Tui coa Guarda, entre

outras, dentro do novo plan de infraestruturas viarias.

 

É importante destacar as estratexias de mobilidade que se recollen no Plan MOVE.

Incluido dentro de los planes sectoriales  que contempla el POL)

 

3.2. INFRAESTRUTURAS PORTUARIAS

 

Os portos no litoral galego teñen unha grande importancia no desenvolvemento económico, industrial, pesqueiro e turístico. Isto fai que Galicia teña portos xerais con peiraos comerciais, transatlánticos, pesqueiros e deportivos, a un tempo que existen portos especializados nalgunhas das categorías anteriores en case todas as comarcas do litoral.( tomamaos solo lo que afecta directamente a la Mariña)

 

Tamén destaca as dotacións portuarias en Ferrol, cun porto interior da ría de Ferrol e outro de recente construción no exterior, ademais de xestionar o porto de San Cibrao, tan importante para a economía da Mariña Occidental coa planta de aluminio en Cervo e Xove Lago. Así, o porto de Ferrol-San Cibrao recolle un volume de mercadorías próximo aos 12,9 millóns de toneladas, cun forte aumento nos últimos anos, o que permitiu ser a Autoridade Portuaria con mayor aumento de tráfico do Sistema Portuario. A maior parte do tráfico oriéntase cara a graneis líquidos (2,2 millóns).

 

Xunto cos casos xa citados encóntranse os portos   xestionados exclusivamente pola Comunidade Autónoma de Galicia, cuxos portos comerciais-pesqueiros son o de Ribadeo (na Mariña Oriental) o de Burela (Mariña Central) o de Viveiro e O Vicedo (Mariña Occidental)

 

Tamén se debe sinalar a existencia dun importante número de portos deportivos, que sen ter a transcendencia económica doutras instalacións portuarias destinadas á pesca ou ao tráfico de mercadorías permiten certo desenvolvemento, especialmente centrado na actividade turística. Seria o caso dos de : Porcillán, (Mariña Oriental), o de Foz (Mariña Central), o de Viveiro e Cervo, (Mariña Occidental)

 

3.3. INFRAESTRUTURA AEROPORTUARIA

 

Na Mariña Occidental encóntrase o Heliporto Costa Norte (preto do porto de Celeiro), destinado sobre todo a operacións de rescate aéreo (servizo de Gardacostas da Xunta de Galicia). Finalmente, na Mariña Oriental cóntase co aeródromo de Vilaframil (a 4 Km. do núcleo urbano de Ribadeo) destinado a voos locais e aptos para avións de pequeno tamaño.

 

3.4. RECURSOS SANITARIOS

 

En todos os concellos estudados existen centros de saúde, tanto de atención primaria como especializada.

 

A maior parte dos servizos hospitalarios encóntranse nas grandes cidades do litoral, este é o caso das cidades de Vigo e A Coruña que contan con seis hospitais cada unha. Séguenlle, por número de centros, as comarcas de Ferrol e Pontevedra con 4 hospitais cada unha.

As demandas de toda a mariña lucense son cubertas por un único centro en Burela, o mesmo que ocorre en Fisterra, Barbanza e Vilagarcía, na comarca do Salnés.

 

3.5. RECURSOS EDUCATIVOS

 

En todas as comarcas analizadas existe unha ampla variedade de colexios infantís, escolas de Ensino Primario, ESO e institutos, tanto de Bacharelato como Formación Profesional, ademais de Escolas Oficiais de Idiomas e Conservatoriosde Música.

Ademais, a comarca de Ferrol ten un campus a Universidade da Coruña e un centro asociado á Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED). A comarca da Coruña conta coa sede central da Universidade da Coruña, un centro adscrito da UNED e un centro universitario privado adscrito á University College Dublín. En Pontevedra existe un campus universitario dependente da Universidade de Vigo e outro centro asociado da UNED. Finalmentena comarca de Vigo encóntrase a Universidade de Vigo e a Escola da Armada de Marín (que pasa a formar parte da Universidade).

 

4. ANÁLISE DEMOGRÁFICA

 

Para a elaboración dos indicadores de poboación tomouse como referencia a poboación correspondente ao Padrón Municipal a 1 de xaneiro de 2008, elaborado polo Instituto Nacional de Estatística (INE), incluíndo aos españois e estranxeiros (habitantes empadroados que non teñen nacionalidade española).

 

A destacar é que máis da metade da poboación galega vive na costa (59 %), un total de 1.634.997 habitantes no 2008. obsérvase que o interior rexistrou un decrecemento poboacional do 1,3 %, fronte ao crecemento do 4,4 % do litoral (a media galega foi dun crecemento do 2 %). Se se compara a tendencia poboacional en España obsérvase un crecemento do 14 % para o período 2000-2008, crecemento moi superior ao experimentado polo litoral e Galicia, o cal significa que tanto o interior coma o litoral de Galicia, perderon poboación relativa respecto ao conxunto de España

 

Compróbase como a poboación no litoral galego concéntrase en tres comarcas, dúas

da cales teñen un peso da poboación superior ao 20 % (A Coruña e Vigo) e outra, Ferrol superior ao 10%. Séguenlle, polo número de habitantes, as comarcas do Salnés, Pontevedra e O Morrazo (cunha participación entre o 5,0 %-6,7 % de poboación), O Barbanza, Bergantiños, O Baixo Miño, Noia-Muros, Fisterra,Mariña Occidental, Caldas-O Sar, Betanzos e Mariña Central, todas elas entre o 1,3 e 4,1 % da población e, finalmente, A Mariña Oriental e Ortegal, que entre as dúas non supoñen o 2 % da poboación residente.

 

Polo tanto, existe un forte concentración da poboación dentro das comarcas do litoral, que condiciona en boa medida, o resto de indicadores económicos.

 

Yo creo, que no es necesario que califique esta situación. Vds lo pueden hacer mejor que yo, estoy convencido. Lo que si haré, es ¡!repetir hasta la saciedad!! que nuestros políticos del área de la Mariña, no se preocupan de esto, de “este cuadro” que refleja crudamente la situación de la Mariña. Cada día cuando les escucho y/o leo a través de los medios de comunicación, ufanarse de los “innumerables proxectos “ que han desarrollado o van a desarrollar, se me eriza el cabello, porque pienso . La mayor parte de esos millones de euros que están gastando ¿En qué beneficios, para la Mariña,

perdurables se traducen?. La radiografía de nuestras  infraestructuras y recursos disponibles, y aquí “retratadas” lo contestan.

 

Lo malo, lo descorazonante, es que proseguiremos igual en el futuro inmediato ¿Por qué? Porque estos sres y sras no se preocupan de “planificar” el futuro ¡!viven al día!! entre elección y elección. Así, ese proyecto de una Mariña Grande queda reducido a la mera propaganda electoralista de nuestros dirigentes. Del POL, solo les interesa la cartografía ¡!! Una lástima!!!

El elevado número, porcentual, de Cancellos con sus PXOM´s suspendidos o anulados ( 13 / 128 = 10,15% ¿…?) refleja la laxitud con que se aprueban estos PXOM´s por parte de los Concellos.

La Ley 10/1995 de 23 de Noviembre de ordenación del Territorio de Galicia, en su art. 4 define los  instrumentos de ordenación del territorio. En relación con ese hecho, el POL se autodefine de esta manera:

 

Os Plans Territoriais Integrados están dirixidos á organización de áreas xeográficas supramunicipais de características homoxéneas ou a aquelas que, polo seu tamaño ou relacións funcionais, demanden unha planificación infraestrutural, de equipamentos de tipo comarcal e de carácter integrado.

 

 Estes plans, que se conciben como plans integrados, terán como obxectivo propio a definición dun modelo territorial que faga compatible o desenvolvemento e a defensa do medio natural co fin de conseguir un crecemento equilibrado e unha mellora da calidade de vida dos seus habitantes.

 

O Plan de Ordenación do Litoral constitúese como o primeiro Plan Territorial Integrado dentro dos instrumentos que establece a Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia, e ten como obxectivo establecer os criterios, principios e normas xerais para a ordenación urbanística da zona litoral baseado en

criterios de perdurabilidade e sostibilidade.

 

Para el desarrollo de este Plan Territorial Integrado, el POL, se utiliza la figura, también prevista en el Art 4 citado de la Ley 10/1995, denominada Planes y Proyectos Sectoriales, recogiendo el POL algunos de los más señeros en relación con el litoral:

 

1.- PLAN GALEGO ACUÍCOLA [DATA DE APROBACIÓN 28/08/2008]

Ámbito do Plan: Litoral da Comunidade

Afecta a 18 termos municipais, todos eles incluídos no POL, que abarcan unha superficie superior ás 285 Has con 24 localizacións distribuídas do xeito seguinte:

 

Pontevedra: Santa María de Oia (2), Cangas (1), O Grove (1), Cambados (1)

A Coruña: Ribeira (1), Porto do Son (1), Muros (1), Carnota (2), Corcubión (1), Muxía (1), Camariñas (1), Vimianzo (1), Malpica (1), Ferrol (1), Valdoviño (1)

Lugo: Xove (3), Foz (2), Ribadeo (2).

 

2.- PLAN SECTORIAL DE ÁREAS EMPRESARIAIS NO ÁMBITO DA COMUNIDADE AUTÓNOMA DE GALICIA [APROBADO O 27/05/2004]

Ámbito do Plan: Litoral da Comunidade

As intervencións articúlanse en tres eixes de actuación (Costa da Morte, Resto da Costa e Eixe interior), entre as que 21 realízanse en concellos incluídos no POL cunha superficie conxunta de 503 Has.

 

Pontevedra: Catoira, Vilanova de Arousa y A Guarda-O Rosal

A Coruña: Camariñas, Carballo, Cée, A Laracha, Laxe, Malpica, Muxía, Vimianzo, Cedeira, Ferrol, Carnota, Muros, Porto do Son y Rianxo.

Lugo: Barreiros, Viveiro, Foz y Xove-Cervo.

 

            - VIVEIRO e XOVE / CERVO: Estas propostas configuran dous focos de concentración da oferta comarcal da Mariña Occidental lucense que amplía e diversifica a oferta que existe en Cervo.

            - FOZ e LOURENZÁ: Son actuacións que se converterán en dous polos de oferta comarcal na Mariña Central lucense, no interior (Lourenzá) que completa á actuación local de Mondoñedo, e na costa (Foz).

 

            - BARREIROS: funcionará como una oferta complementaria de las existentes en la Mariña Oriental.

 

3.- PLAN EÓLICO DE GALICIA [MODIFICACIÓN APROBADA EN 05/12/2002]

Ámbito do Plan: Litoral da Comunidade

As áreas de potencial eólico son aquelas áreas de incidencia territorial, identificada mediante coordenadas poligonais, en que se estima a existencia de recursos eólicos aproveitables. Categorízanse en:

 

            - 98 áreas de investigación de plans eólicos estratéxicos, de 472.761 Has

 

            - áreas de reserva, en que se estima poden existir recursos eólicos aproveitables

 

4.- PLAN DE MOBILIDADE E ORDENACIÓN VIARIA ESTRATÉXICA (MOVE)

Ámbito do Plan: Litoral da Comunidade

Abarca o conxunto da rede viaria de estradas que existe en Galicia, tanto as de titularidade estatal como autonómica e as das deputacións provinciais.

 

Obxecto do Plan

 

O Plan MOVE trátase dun Plan de Mobilidade que establece as orientacións estratéxicas en materia de infraestruturas de transporte coa finalidade de facilitar a mobilidade das persoas e o acceso aos mercados, contribuíndo deste xeito á mellora da competitividade da economía e ao benestar dos cidadáns.

 

Por ser menos conocido que los tres anteriores, reporto la siguiente información complementaria:

 

Os seus obxectivos principais son:

 

            - Completar a articulación da rede de infraestruturas de transporte de Galicia co exterior e a conexión entre os principais eixes interiores.

            -Axeitar o transporte nos medios urbanos, mellorando a accesibilidade dos diferentes ámbitos funcionais do territorio desde unha perspectiva metropolitana.

            - Garantir que o 80% da poboación se sitúe a menos de 10 minutos dunha Vía de Altas Prestacións (VAP).

            - Mellorar a seguridade viaria, reducindo nun 50% o número de vítimas de accidentes de circulación nas estradas galegas no horizonte do ano 2013.

            -Elevar o investimento en mantemento, xestión e conservación da rede ao 3% do seu valor patrimonial.

            -Flexibilizar o sistema de peaxes nas autoestradas galegas atendendo a criterios de coherencia, globalidade, progresión e universalidade. A peaxe non debe ser unha barreira para a mobilidade das persoas en Galicia.

            - Fomentar o uso de sistemas de transporte alternativo ao vehículo privado, a través da implantación de aparcadoiros disuasorios nos medios das cidades, así como de itinerarios peonís e ciclistas.

 

Determinacións

 

Este Plan define as seguintes actuacións como primordiais para conseguir os obxectivos establecidos no horizonte de 2020:

            -Programas de infraestruturas en vías de altas prestacións, estruturantes, complementarias e actuacións de apoio.

            - Programa de actuacións en medios urbanos: abórdanse distintas actuacións necesarias para resolver os problemas existentes no acceso ás grandes cidades.

            - Programa de mantemento e conservación.

            - Programa de seguridade viaria.

             -Programa de i+d+i e mellora da integración paisaxística das estradas.

             -Programa de optimización de peaxes.

 

¿Como está, según la memoria del POL, el planeamiento urbanístico del litoral gallego?. Esta es la respuesta:

 

PLANEAMIENTO MUNICIPAL VIXENTE NOS CONCELLOS DO POL

 

Na data de decembro de 2009, a fotografía do estado do planeamento municipal no conxunto de Galicia revela as graves carencias, tanto cuantitativas coma cualitativas, que aínda existen na ordenación urbanística municipal.

 

Dos 315 concellos galegos, tan só 128 deles (o 40%) contan cun Plan Xeral de Ordenación, 118 (un 37%) réxense por Normas Subsidiarias de Planeamento Municipal, e os 69 restantes (que supón un 22%) carecen de planeamento urbanístico propio, polo que están a expensas das normas mínimas establecidas polas Normas Subsidiarias Provinciais de Planeamento.

 

Unicamente 41 concellos (o 13% do total) contan cun instrumento de ordenación municipal adaptado á vixente Lei 9/2002, de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, a pesar de que o prazo máximo que esta establecía para a adaptación de todo o planeamento acababa en 2006. Ademais, 13 concellos teñen

o seu planeamento suspendido ou anulado.

 

No relativo ao ámbito do Plan de Ordenación do Litoral, dos 84 concellos que oconstitúen 33 contan cun Plan Xeral de Ordenación (o 39%), 46 con Normas Subsidiarias de Planeamento Municipal (o 55%), 2 cunha Delimitación

de Solo Urbano e en 3 deles (Dumbría, Muros e Gondomar) aínda están vixentes as Normas Subsidiarias Provinciais de Planeamento.

 

Como se desprende de estos datos, la situación es bastante preocupante, no solo por los concellos que no disponen de normas adecuada a la Ley vigente 9/2002, si también por el elevado número porcentual de Cancellos con sus PXOM´s suspendidos  o anulados ( 13 / 128 = 10,15% ¿…?) lo que refleja la laxitud con que se aprueban estos PXOM´s por parte de los Concellos.

 

Continuará…..

Del marco atlántico, Inglaterra, Francia, País Vasco, Cantabria, Asturias y Portugal; es decir, todos excepto Galicia, disponen de su POL.....¿...?

Nuestros apuntes acerca del POL, están siendo bien acogidos, por ello, continuaremos diseccionándolo . No obstante, debido a la multiplicidad de informaciones y opiniones que se están dando, creo conveniente  aportar algunas informaciones/cuestiones que entiendo pueden contribuir a situarse en este asunto. Del marco atlántico, Inglaterra, Francia, País Vasco, Cantabria, Asturias y Portugal; es decir, todos excepto Galicia, disponen de su POL. Parecería lógico pensar, que ya que seremos los últimos, se realice aquella previsión bíblica, seamos los primeros en “disponer” de un litoral “axeitado” al futuro, que se vislumbra muy dependiente de que seamos visitados por la “excelencia” de nuestro entorno . Recuerden la impresión que nos produce cuando visitamos, física o virtualmente, parajes naturales bien cuidados. Siempre añoramos lo mismo para nuestros lares, siempre, excepto cuando se trata de involucrarse en “diseñar “ un territorio que cumpla con aquellas características y no afecte “nuestra chousa”

 

El 11/03/07, la entonces portavoz de urbanismo del PPdeG, Pilar Rojo, decía al Diario el País: “El Plan de Ordenación del Litoral fue licitado por el anterior Ejecutivo gallego hace ya dos años, por lo que, si el bipartito quisiera, podría estar en vigor desde principios de 2006 . Como razón para no implantarlo, El País, recoge como exposición de la Srª Rojo: ¡ la negativa del Gobierno Gallego a aplicar ese Plan del Litoral porque necesita de una "coartada" para ocultar el urbanismo feroz que afecta a varios concellos socilaistas!

 

El 11/01/10, he leído una información relativa a este asunto, que considero interesante. La publica la revista ecológica IV Ciclo, bajo el sugestivo título de destrucción de la costa. El panorama que se pinta, aunque todo ello no sea cierto, es como para tomar muy en serio la ordenación del litoral y, cuanto antes mejor, para evitar, si se lo toman en serio, nuevos atentados al patrimonio común, con el único objetivo del enriquecimiento de unos pocos.

 

El 27/01/09, se producía una nueva información acerca de la situación del POL, la publicaba el Correo Gallego.

Verán, en esta información dos cosas, al menos, descollantes. Primera, aparecen sendas fotografía de Barreiros y Foz, como “iconos” representativos “ del probléma” un abigarramiento urbanístico de primera magnitud. Segunda, en Enero del 2009, gobernando el bipartito, el POL inicia, a todo trapo, el trámite ambiental, por tanto, el “diseño” del POL, ya estaba hecho y por el bipartito ¿…?

 

También el 27/01/10, la Voz de Galicia se hacía eco de interesantes informaciones procedentes del Conselleiro al respecto del POL. Yo destacaría:

 

            -Habrá un levantamiento progresivo de la prohibición conocida como de los 500 metros, amparada en la Ley 6/2007 de 11 de Mayo, de Medidas Urgentes en Materia de Ordenación del Territorio y del Litoral de Galicia

            -Los Concellos tendrán dos años para adaptarse, sus planes de ordenamiento urbanístico, al POL

            -Habrá un periodo de adaptación o transición negociado con la Fegamp

            -El retraso que acumula el POL en ser promulgado es de 5 años y de 6 las Directrices de Ordenación del Territorio ¿…?

            -Se sacará al mismo tiempo que el POL las Directrices de Ordenamiento del Territorio

            - Confirma que en el área de Mellora Ambiental y Paisaxistica, que el POL define y sitúa a continuación de la de Protección Ambiental Costeira, en el sentido Maràtierra, se podrá edificar pero con criterios muy restrictivos, los cuales serán, ahora, analizados con los Concellos

 

El 22/02/10, la Voz de Galicia publicita la preocupación de vecinos y políticos por las viviendas que quedan fuera de ordenación, en el borrador del POL, cargando las tintas en el aspecto negativo por encima de la realidad

 

El 28/02/10, nuevamente la Voz de Galicia publicita la preocupación de políticos y vecinos. Como en el caso anterior, se denota, de la lectura del artículo, que no todo el mundo ¿…? Se ha leído la memoria del POL. De haberlo hecho, se sabría que los rios, aún en sus partes alejadas de la propia costa, constituyen un área de Protección de Corredor ¡nada menos!, y así lo describe el POL :

 

art 12.- Protección de corredor

Encóntranse recollidos nesta categoría, entre outros, os ríos e a súa vexetación de ribeira, así como os ámbitos adxacentes necesarios para o bo funcionamento dos hábitats que os conforman, incluíndo áreas hidromorfas, mato de substitución, lagoas non costeiras e encoros.

 

Configúranse como ámbitos continuos, de carácter territorial, de conexión de elementos patrimoniais tanto desde o punto de vista natural como cultural. Así dótase de conectividade ecolóxica e funcional ao territorio.

 

Configúrase, así, como unha protección que se superpón ao resto das determinacións específicas de cada Área que atravese. Así dótaselles dun valor engadido como espazos necesarios para o bo funcionamento do sistema.

 

1.1. Identificación

Encóntranse recollidos de xeito orientativo na cartografía do POL e das fichas de unidades de paisaxe.

 

Por lo que se refiere a los Espacios de Interés, y dentro de estos a los núcleos de identidade do litoral, el Pol recoge:

 

ART 19.- NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL

 

Os núcleos de identidade do litoral responden a asentamentos tradicionais cuxa localización estratéxica no bordo costeiro confírelles unha singularidade que lles fai merecedores dun tratamento específico.

 

1.1. Identificación

Estes núcleos de Identidade do Litoral están recollidos no Anexo correspondente.

O planeamento urbanístico deberá delimitar estes núcleos xa recollidos no presente Plan e establecer para eles unhas determinacións específicas, en función da Área do POL en que se localicen atendendo aos seguintes obxectivos e criterios:

1.2. Obxectivos

            - Aproveitar as vantaxes derivadas da súa posición estratéxica, como porta de acceso ao territorio e rótula entre a terra e o mar.

            - Potenciar a imaxe que se ten desde o exterior tanto desde o mar e as rías como desde terra.

            - Impulsar o desenvolvemento dos sectores estratéxicos da súa actividade económica sobre a base da calidade, a innovación e o aproveitamento sostible dos recursos naturais e culturais do territorio no que se insire e xestiona.

            - Apoiar un modelo de ordenación que favoreza o desenvolvemento da súa base patrimonial, prestando especial atención ao mantemento da trama tradicional e a súa relación coa paisaxe

 

Me temo, que los núcleos citados por el artículo de la Voz, como  de Identidade do Litoral, no se ajustan a la definición recogida en este artículo del POL. Compárense, su ubicación,  éstos con Rinlo, que si está catalogado como tal y quizá se pueda apreciar mejor la diferencia.

 

Por último, ayer, día 5/03/10, el ex Conselleiro responsable del POL, actualmente secretario Xeral del PSdeG, Pachi Vázquez, parece que dijo al Correo Gallego lo siguiente:

 

Pachi Vázquez llama a concellos y partidos a sellar un pacto

 

Con el territorio no se juega. Esa es la opinión del secretario xeral del PSdeG, Manuel Pachi Vázquez, que apuesta por un "pacto definitivo, claro e contundente" por el territorio, que incluya el Plan de Ordenación do Litoral, las Directrices de Ordenación y la Lei do Solo. Se trata, dijo, de "blindar o país de cara os vindeiros vinte ou trinta anos".

El líder del PSdeG, que se reunió en Pontevedra con alcaldes socialistas de municipios del litoral pontevedrés, hizo un "chamamento" a los concellos y a las restantes formaciones políticas para acabar con la "especulación" y que los terrenos dejen de ser factor de enriquecimiento.

Pese a esta postura a favor del consenso, evitó criticar al alcalde de Pontevedra, el nacionalista Miguel Anxo Fernández Lores, por sus denuncias de los problemas del borrador del POL en la capital. "É o momento de presentar problemas e os alcaldes deben estar nas trincheiras", dijo, pero siempre con la vista puesta en que llegada su hora todos deben arrimar el hombro en la misma dirección ¡! Un hombre de Estado- Estadista- dirá nuestro alcalde!! ¿O, no lo dirá?

 

Apuntes acerca del POL.Continuación .........

Recopilamos información, que considero relevante, contenida en el Titulo II del POL.A mi entender, figuran cosas llamadas a tener trascendencia futura inmediata. Se nos anuncia estar en tramitación, otro proyecto diseñado en la Ley 10/1995, cual es Directrices de Ordenación do Territorio, que puede redefinir el sistema urbano  y rural . Lo cataloga el POL, como instrumento de carácter global, y marco xeral de referencia en las futuraas políticas territoriales.

 

 

 

 

“O Plan de Ordenación do Litoral establécese como un documento de referencia para a ordenación de 212.164 hectáreas, o 7,2% da superficie de Galicia. No litoral encóntranse catro das sete cidades que conforman o sistema principal urbano, e 14 das 21 que as Directrices de Ordenación do Territorio en tramitación esbozan como sistema urbano intermedio. En conxunto, no ámbito de estudo concéntranse algo máis de 1.600.000 habitantes, máis da metade (o 59%) da poboación total de Galicia.

 

A ordenación do sistema costeiro revélase, xa que logo, como unha cuestión fundamental á hora de definir un modelo territorial para Galicia que contribúa a garantir os equilibrios territoriais entre o interior, especialmente afectado polo cambio do modelo produtivo e social, e as rexións atlánticas, de maior dinamismo económico e demográfico.

 

De acordo co artigo 12 da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia, os plans territoriais integrados estarán dirixidos á organización de áreas xeográficas supramunicipais de características homoxéneas ou daquelas que, polo seu tamaño e relacións funcionais, precisen dunha planificación infraestrutural,

de equipamentos e recursos de ámbito comarcal, e de carácter integrado

 

O ámbito litoral de Galicia ata a data nunca foi considerado como un sistema territorial nel mesmo. A delimitación por primeira vez dun ámbito litoral (máis alá de entendelo como o comprendido polos concellos regados polo mar) adquire mediante a redacción deste plan unha personalidade propia que lle permite garantir a conservación da súa excelencia ambiental e favorecer ao mesmo tempo o desenvolvemento sostible.

 

Tal e como vimos no capítulo destinado ao marco xurídico, A Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia ten como finalidade favorecer a utilización racional do territorio galego e protexer o medio natural, mellorar a calidade de vida e contribuír ao equilibrio territorial, para o cal crea e regula os seguintes

instrumentos:

 

            - Directrices de Ordenación do Territorio.

            - Plans Territoriais Integrados.

            - Programas coordinación de actuación.

            - Plans e proxectos sectoriais de incidencia supramunicipal.

            - Plans de ordenación do medio físico.

 

As Directrices de Ordenación do Territorio, actualmente en tramitación, configúranse como un instrumento de carácter global, expresión da política territorial, que teñen que constituír o marco xeral de referencia, establecendo

as pautas espaciais de asentamento das actividades, de acordo coas políticas sociais, económicas e culturais emanadas da Comunidade, integrando, se é o caso, as emanadas desde o Estado así como as propostas que xurdan desde as entidades locais.

 

Os criterios fundamentais que constitúen as liñas estratéxicas oriéntanse a:

 

            - Favorecer a compacidade, harmonizar o desenvolvemento das cidades e previr a urbanización difusa.

            - Fortalecer os núcleos tradicionais, o litoral e pór en valor o territorio.

            - Mellorar a accesibilidade e mobilidade no territorio.

            - Protexer o patrimonio natural e cultural.

            - Afianzar a presenza exterior de Galicia.

 

Con respecto ao litoral, as Directrices de Ordenación do Territorio propón un Plan de Ordenación do Litoral que permita unha xestión integrada deste espazo singular, e recomendan unha serie de iniciativas estratégicas para configuralo como un elemento de referencia do territorio galego:

 

            - A preservación da fronte costeira mantendo a integridade dos espazos de interese ambiental do litoral e limitando os novos desenvolvementos ao longo da costa a aqueles casos de usos de interese xeral que necesariamente deben localizarse xunto ao mar.

            - A configuración dun sistema de percorridos peonís que arredor dos faros, os paseos marítimos, os espazos naturais, as sendas costeiras e outros elementos singulares permita o acceso e gozo da fachada litoral de galicia.

            - A potenciación dos portos tradicionais e dos núcleos en que se localizan como elementos de centralidade do litoral de galicia que configuran unha rede de nodos de identidade arredor da que concentrar os procesos de crecemento, a prestación de servizos e a localización dos espazos de lecer e deportes náuticos.

            - O desenvolvemento de espazos turísticos dinámicos apoiados en espazos urbanos que impulsen o crecemento desta actividade económica como alternativa ao modelo inmobiliario que caracteriza o turismo litoral de galicia.

            - A articulación dos espazos litorais mediante sistemas de transporte colectivo.

 

No mesmo documento(Directrices de Ordenación do Territorio,actualmente en trámite) no epígrafe 9, titulado “Articulando o litoral. Centralidades no Litoral de Galicia”, expóñense algunhas propostas orientadas a dotar o litoral galego dunha estrutura territorial máis coherente, atractiva e sostible:

 

            1.- “O Litoral Verde.-Son espazos de singular valor paisaxístico ou ecolóxico que resultan imprescindibles para manter o equilibrio ambiental das nosas costas e para preservar elementos moi valiosos que contribúen decisivamente ao atractivo de Galicia.

 

Os criterios principais que se propón para o tratamento destes espazos céntranse en :

            -Preservar a súa calidade ambiental e paisaxística, evitando a súa ocupación por usos urbanísticos de calquera tipo

            -A restauración de impactos e puntos de degradación e a xestión activa para a mellora e o mantemento dos seus valores naturais e visuais.

            - Do mesmo xeito proponse vincular estas áreas aos espazos urbanos e áreas rurais próximas, de xeito que se revalorice o seu papel, e se estableza un sistema de control de accesos para garantir o seu uso sostible;

            - E lograr niveis de uso axeitado nos ámbitos de interese natural garantindo unha oferta suficientemente ampla como para evitar procesos de deterioración e sobreexplotación.

 

            2.- “A Senda dos Faros”.-Proponse como unha actuación orientada soto completar e axeitar percorridos brandos e continuos para o seu uso por peóns e bicicletas que permita percorrer todo o litoral galego e proporcione un elemento de gozo do mar como escenario paisaxístico visible ao longo de todo o seu desenvolvemento e en que instalacións tradicionais como faros costeiros actúan como elementos de acollida e servizo aos usuarios

 

            3.- “Os centros de dinamización turística” .-De acordo coas Directrices, no litoral de Galicia o turismo presenta aínda un desenvolvemento moi escaso en

comparación co que ocorre noutras zonas costeiras da península. Trátase dun sistema pouco integrado nos circuítos comerciais e que espacialmente plásmase en modelos de ocupación extensiva, con predominio de vivenda unifamiliar, predominando máis o modelo de desenvolvemento inmobiliario que o propiamente turístico  e cun forte estacionalidade.

Considérase que Galicia debe seguir apostando polo turismo como un dos sectores importantes da súa economía, desenvolvendo ámbitos en que a oferta de aloxamento se oriente prioritariamente a lograr unha certa concentración de prazas de hotel e apartamentos de carácter moi dinámico, destinadas a estancias curtas e

orientadas a satisfacer demandas turísticas singulares que reduzan a estacionalidade e proporcionen un posicionamento máis favorable a un territorio con escasa tradición turística.

 

            4.- “Os Núcleos de Identidade do Litoral”.-A primeira proposta recollida nas Directrices de Ordenación do Territorio recolle unha serie de núcleos clasificados

como elementos clave desde os que se propón unha estratexia de posta en valor dos espazos costeiros.

 

O factor definitorio de todos eles é o de dispor de trazos de interese e atractivo que dótenos de potencial para xogar un papel específico no modelo territorial deste ámbito. O concepto de rede é fundamental nesta formulación pois só a partir dunha estrutura coherente e integrada do conxunto dos Nodos de Identidade toma sentido e importancia a diversidade e singularidade de cada un deles.”

Continuará.....